Monday, November 28, 2016

ಪುಷ್ಪ ವೃತ್ತಾಂತ...


ತೋಟಗಳೊಡಲಲಿ ಅರಳು
ಸುಮಗಳ ಕೀಳು ಮುತವರ್ಜಿ
ಹಸಿ ದಾರದಿ ಹೊಸೆವ ಕೈಗಳದೂ,
ಬುಟ್ಟಿ ಹೊತ್ತವರದದೇ ಹಸಿವು

ದಾಸವಾಳಕೆ ತಾಯಿ ಹೃದಯ
ಸಂಪಿಗೆಯು ನಲ್ಲೆ ಎಟುಕದೆತ್ತರ,
ವಚನಕದೇ ರೋಜಾ ಪಚನಕೂ
ಸೂತಕಕದು ಕಡುಗಪ್ಪು ಸೂಚಕ

ವರಕೊದಗು ಕಳೇವರಕೆ ಕೌದಿ
ಅಪಾತ್ರನ ಕೊಬ್ಬಿದ ಕೊರಳಿಗೆ
ಮೊಳಕಾಲೂರಿದ ಬಿನ್ನಹಕೆ ಗುಚ್ಛ
ಸಲ್ಲು ವಿಳಾಸವೇ ಹಣೆಯ ಬರಹ!

ಕೊಂಡು ಸುರಿಸಿಕೊಂಡ ವೃಷ್ಟಿ
ಪೃಷ್ಠ ಬುಡಕವೇ ಮೆತ್ತೆ ಮೆತ್ತೆ
ನಲುಗು ಪಕಳೆಗಳು ಪಾದದಡಿ
ಪಲ್ಲಕಿ ಸೇವೆಗದು ಪಲ್ಲಂಗಕೂ

ಮಲ್ಲಿಗೆಯು ಚಂಡು ಸೇವಂತಿಗೆ
ಸುಗಂಧರಾಜ ಕನಕಾಂಬರಿ ಇತರೇ
ವಿಗ್ರಹದ ಮುಡಿಗೇರಿ ಮರುದಿನಕೆ
ನಿರ್ಮಾಲ್ಯವದೂ ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮಂತೆ

(ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ: ಅಂತರ್ಜಾಲ)

9 comments:

  1. Super badarisir. Last line is excellent

    ReplyDelete
  2. ಪುಷ್ಪದ ಜನ್ಮ ಸಾರ್ಥಕವೋ? ನಿಸ್ವಾರ್ಥವೋ? ಎಂಬ ಜಿಜ್ಞಾಸೆ ಮೂಡುವಂತಾಗಿದೆ. ಚಂದವಾದ ವರ್ಣನೆ ಮನ ತಲುಪಿತು.

    ReplyDelete
  3. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಹೂಗಳದೇ ಬಳಕೆ, ಎಲ್ಲ ಸೃಷ್ಟಿಯೂ ತನಗಾಗೇ ಎಂದು ತಿಳಿದ ಮಾನವನ ಅಹಮಿಕೆ ☺👍

    ReplyDelete
  4. ಕೊಂಡು ಸುರಿಸಿಕೊಂಡ ವೃಷ್ಟಿ
    ಪೃಷ್ಠ ಬುಡಕವೇ ಮೆತ್ತೆ ಮೆತ್ತೆ
    ನಲುಗು ಪಕಳೆಗಳು ಪಾದದಡಿ
    ಪಲ್ಲಕಿ ಸೇವೆಗದು ಪಲ್ಲಂಗಕೂ... ಈ ಸಾಲುಗಳು ಸೂಪರ್ ಬದ್ರಿ ಸರ್

    ReplyDelete
  5. ಹೂವುಗಳನ್ನು ಎದೆಗೊತ್ತಿಕೊಂಡು ಕವನಗಳನ್ನು ಬರೆದ ಪುಷ್ಪಕವಿಗಳು ಅನೇಕರಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಕವನವು ನಿಮ್ಮ ವಿಭಿನ್ನ ವಿಚಾರವನ್ನು ನಿಮ್ಮ ವಿಭಿನ್ನ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದೆ. ಇಂತಹ ಕವನಗಳಿಂದಲೇ ನೀವು ಅನೇಕ ಓದುಗರಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿದ್ದೀರಿ.

    ReplyDelete
  6. ಹೂವಿನ ಸಾರ್ಥಕದ ಜೀವನ, ವರ್ಣನೆ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಣ್ಣಿಸಿದಗದ್ದೀರಿ ಸರ್. ಚಂದನೆಯ ಕವನ.

    ReplyDelete
  7. ಹೂವಿನ ಬದುಕಿನ ಬವಣೆಯ ಜೊತೆಜೊತೆಗೇ ಮಾನವನ ಅಹಮ್ಮಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹದವಾಗಿ ಪದಪುಂಜವನ್ನು ಪೋಣಿಸಿದ್ದೀರಿ 👍🏻👌🏻

    ReplyDelete
  8. Too gud bp Ji. Koneya saalugalanthu baalinedege vaastavada drushtikonave needuttade.

    ReplyDelete