Wednesday, February 8, 2017

ಬದುಕ ಬಂಡಿ...

ದಿಕ್ಕು ದೆಶೆ ದೂರಗಳ ಗುಟ್ಟುಗಳ
ಬಿಟ್ಟುಕೊಡದಿದು ಮುಂದಲ ವೀದಿ
ತುಸು ಸಾಪಾಟು ಮತ್ತೆ ಗುಣಿಗಳ ರಾಜ್ಯ,
ನೇರಾ ನೇರಾ ಎಂದುಸಿರು ಬಿಡುವಾಗ
ಧುತ್ತನೆದುರಾಗು ಹೇರ್ಪಿನ್ನು ಬೆಂಡು!

ಅಸಲು ಒಪ್ಪಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ್ದು,
ಹೊರಮೈ ಲಕಲಕ ಒಳಗೆ ಲಠಾಸು
ನೈಸು ಬೀದಿಯ ನೆಚ್ಚಿ ನಡೆವ ಈ ಬಂಡಿ

ಎಡ ತಾಕುತ್ತೆ ಕಾರ್ಗಲ್ಲು ತಡೆ ಗೋಡೆ
ಯಾವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತೊ ಹೆಬ್ಬಂಡೆ?
ಇತ್ತಲದು ಆಳ ಕಾರ್ಗತ್ತಲ ಪ್ರಪಾತ
ಬಿದ್ದರೊಮ್ಮೆ ರುಬ್ಬುಕಲ್ಲಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ತೆಂಗು
ಸಂಸ್ಕಾರಕೂ ಸಿಗದು ಮೂಳೆ ತುಂಡು 

ಅಸಲು ಒಪ್ಪಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ್ದು,
ಉಂಡು ಮೈ ಹತ್ತಿಹದಷ್ಟೇ ಬಗ್ಗದಿದು
ಎಂತ ಕಾವಿಗೂ ಕರಗದ ಬಲಿತ ಬಾಡಿ

ಕೆಮ್ಮುವಂತಿಲ್ಲ ಮುನ್ನುಗ್ಗಲೇ ಬೇಕು
ಬಿಂದುಗಳ ನಿರ್ಧರಿಸಿಯಾಗಿದೆ ವಿಧಾತ,
ಕ್ಷಣಕೊಮ್ಮೆ ಬದಲಾಗುತ್ತಲ್ಲ ರಂಗ ಪರದೆ
ಕಣ್ಣ ಮಿಟುಕಿಸುವುದಿಲ್ಲಿ ಅಪರಾಧ
ಕಳಕೊಂಡದ್ದು ಮರಳಲಾರದು ಕಾಲ

ಅಸಲು ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ,
ಟಾರು ಹೊತ್ತ ಟಿಪ್ಪರಿನ ಚಕ್ರಕೂ
ಪ್ರಾಪ್ತಿ ಜಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲಿನದೇ ಒರಟು ಹಾದಿ!


(ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ: ಅಂತರ್ಜಾಲ)

5 comments:

  1. Super poetry as usual. only you have can write such wonderful poetry.

    ReplyDelete
  2. ಅಬ್ರಕದಬ್ರ ಎನ್ನುವಂತೆಯೇ ಇಲ್ಲ..
    ಯಕ್ಷಿಣಿ ಕಡ್ಡಿ ಬೇಕಿಲ್ಲ
    ನಮ್ಮ ಬದರಿ ಸರ್.. ಬರೆಯಲು ಕೂರಬೇಕಾಗಿಯೂ ಇಲ್ಲ
    ಕವಿತೆ ಅಂದರೆ ಸಾಕು ಪದಗಳು ಅವರ ಕೀಲಿಮಣೆಯನ್ನು ಕವಿಯುತ್ತೆ.

    ಜೀವನ ಅಮೃತವನ್ನು ಹೈರ್ಪಿನ್ನುಗಳ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ತೆರೆದಿಟ್ಟಿರುವ ರೀತಿ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದೆ.
    ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ತಂಬಿಗೆಯಿಂದ ತಣ್ಣಗಿನ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುವಾಗ ಗುಟುಕು ಗುಟುಕು ಕುಡಿಯಬೇಕು. ಹಾಗೆ ಬದರಿ ಸರ್ ಅವರ ಕವಿತೆಯನ್ನು ಗುಟುಕು ಗುಟುಕಾಗಿ ಓದಿದಾಗ ಹಲವಾರು ಅರ್ಥಗಳು ಹೊಮ್ಮುತ್ತವೆ

    ಬದರಿ ಸರ್ ಸೂಪರ್ ಸೂಪರ್

    ReplyDelete
  3. ಟಾರು ಹೊತ್ತ ಟಿಪ್ಪರಿನ ಚಕ್ರಕೂ
    ಪ್ರಾಪ್ತಿ ಜಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲಿನದೇ ಒರಟು ಹಾದಿ! Arthapporna

    ReplyDelete
  4. ಅಸಲು ಸಂಗತಿ ಎಂದರೆ ಬದರಿಯವರಿಗೆ ಅವರೇ ಸಾಟಿ!

    ReplyDelete
  5. ವಾವ್! ಎಂತಹ ಅದ್ಭುತವಾದ ಸಾಲುಗಳು. ಬದ್ರಿ ಸರ್ ಇಂತಹ ಸಾಲುಗಳಿಗೆ ನಿಮಗೆ ನೀವೆ ಸರಿಸಾಟಿ.

    ReplyDelete